Δύσκολη η προσαρμογή

Δεύτερη εβδομάδα που έχουν τελειώσει τυπικά οι διακοπές μου, αλλά ακόμα δεν έχω προσαρμοστεί στις εργασιακές απαιτήσεις. Επικίνδυνο το ελεύθερο επάγγελμα. Δεν έχεις κανένα πάνω από το κεφάλι σου, δεν έχεις συγκεκριμένο ωράριο, ούτε πιεστικά χρονοδιαγράμματα, αλλά πρέπει να μπορείς να επιβάλεσαι στον εαυτό σου. Χωρίς αυτοπειθαρχία είσαι καταδικασμένος να αποτύχεις. Δεν είναι κακό να τεμπελιάσεις βέβαια και λίγο, αρκεί να μη σου γίνει συνήθεια.

Αυτό τον κίνδυνο αντιμετωπίζω πλέον. Έχω χαλαρώσει υπερβολικά και η τεμπελιά τείνει να μου γίνει συνήθεια. Βρίσκομαι ακριβώς στο σημείο που αν δεν δραστηριοποιηθώ άμεσα, θα είναι σκούρα τα πράγματα τον επόμενο μήνα. Τα γράφω, λοιπόν, για να τα διαβάζω και να επανέρχομαι όσο γίνεται γρηγορότερα. Σήμερα είναι η τελευταία μέρα που μου επιτρέπω το καθισιό. Από αύριο μπαίνω ξανά σε κανονικούς ρυθμούς. Είναι και πρώτη του μηνός άλλωστε. Τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα!

Να μη λέμε ύστερα ότι μας φταίει η κρίση για την κατάντια μας…

Και κάτι αφιερωμένο στους τεμπέληδες και στα παιδάκια που σε λίγες μέρες επιστρέφουν στα θρανία τους:

Διακοπών μνημόνιον

Αγαπητό μου ιστολόγιο.

Ελπίζω να σου αρέσει το νέο σου σπιτάκι. Εγώ ακόμα δεν είμαι και πολύ σίγουρος.

Το ξέρω δεν ήμουν και πολύ πιστός τώρα τελευταία. Αλλά μη λέμε κάθε φορά τα ίδια. Έχουμε καταντήσει βαρετοί.

Τελειώνει σε λιγάκι και το καλοκαιράκι, αλλά κώλο δε λέμε να βάλουμε κάτω. Με την πρώτη ευκαιρία, όλο και σε κάποια παραλία τρέχουμε. Εδώ να πω ότι και φέτος δεν έκανα τις διακοπές που θα ήθελα και θα μου άξιζαν, αλλά έκανα πρόοδο σε σχέση με πέρυσι. Τη βδομάδα πριν το δεκαπενταύγουστο πήγαμε πέντε μέρες στις Σπέτσες. Μετά την έβγαλα εδώ στην Αθήνα να κρύβομαι από τον καύσωνα.

Στις Σπέτσες, όμως, πολύ ωραία περάσαμε και εύκολα θα ξαναπήγαινα και το Σεπτέμβρη. Φυσικά και τις μέρες που ήμασταν εκεί, είχε πολύ λίγο κόσμο και κανείς δεν ασχολιόταν με το γάμο της χρονιάς. Και εννοείται πως ούτε και θα διανοούμασταν να βρεθούμε εκεί μέσα σ’ αυτό το πανηγύρι.

Και με καϊκάκι πήγαμε στις παραλίες (στις περισσότερες δηλαδή) και αμαξάκια χρησιμοποιούσαμε για μεταφορικό μέσο και δεν ντρέπομαι να το πω και φωτογραφίες πολλές βγάλαμε και περπατήσαμε πάρα πολύ, αφού μηχανάκια δε μπορούσαμε να νοικιάσουμε μια και δεν είχε κανείς μας δίπλωμα για μηχανάκι. Κάτι γριές τουρίστριες δε μου φαίνονταν κάτοχοι διπλώματος, αλλά ας μην είμαστε καχύποπτοι.

Tips:
1.Τα παραδοσιακά μόνιππα αμαξάκια που σε κάνουν βόλτα στην πόλη. Ακόμα και για μια απλή βόλτα από την Ντάπια ως το παλιό λιμάνι, αξίζει τον κόπο (και τα 10€). Εμείς τα χρησιμοποιούσαμε σαν ταξί τουλάχιστον δις ημερησίως.
2.Μικρές ερημικές παραλίες με κρυστάλινα νερά. Να τις ανακαλύψετε μόνοι σας.
3.Η πραγματικά μοναδική αρχιτεκτονική του νησιού. Κάθε σπίτι και ένα μοναδικό έργο τέχνης.
4.Η ξενάγηση από τον καπετάνιο του Navigator, το καϊκι που σε πάει στις παραλίες του νησιού. Περιλαμβάνει όλα τα αξιοθέατα των Σπετσών μαζί με αξιομνημόνευτα σχόλια από τον καπετάνιο. Παραλίες, μοναστήρια, εκκλησάκια, φάροι(the light house), ξενοδοχεία, κέντρα διασκέδασης, σπηλιές, βίλλες προσωπικοτήτων, νησάκια δένονται με ιστορικές λεπτομέρειες σε μια ξενάγηση που θες να την ξανακούσεις.

Να και μερικές φωτογραφίες:

Και βέβαια δεν είναι μόνο αυτές. Έχουμε βγάλει εκατοντάδες φωτογραφίες. Εν καιρώ θα ανεβάσω κι άλλες.