Αρχείο ετικέτας Φωτογραφίες

Γραφείο Κυριακάτικα;

Κυριακή πρωί και περιηγούμαι ασκόπως στο διαδίκτυο. Και πέφτω πάνω στο πιο ωραίο γραφείο που έχω δει ποτέ μου. Ένα γυάλινο γραφείο μέσα σε ένα δάσος κοντά στη Μαδρίτη.

Εδώ το βρήκα αυτό το γραφειάκι.

Και επειδή μου άνοιξε η όρεξη, βρήκα εδώ και αυτά τα πλωτά γραφεία που τα παίρνεις και τα δένεις σε όποια μαρίνα θες.

Και μετά βρήκα κι άλλο ένα γραφείο μέσα σε δάσος. Αυτό βρίσκεται στο Bedfordshire στην Αγγλία και σχεδιάστηκε από τους Nicolas Tye Architects για δική τους χρήση.

Μη μου πείτε ότι δε θα πηγαίνατε με κέφι σε ένα τέτοιο χώρο για να δουλέψετε.

Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι και το πιο φυσιολογικό πράγμα να κάθομαι πρωί Κυριακής να σκέφτομαι γραφεία και εργασιακούς χώρους. Παρεμπιπτόντως, σήμερα έχει και έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο. Δε θα ήταν άσχημα μια βόλτα από κει και μετά περπάτημα προς Μοναστηράκι – Θησείο. Καλή ιδέα!

Και μερικές φωτογραφίες ακόμα, οι οποίες ελπίζω ότι δε θα σας κάνουν να μελαγχολήσετε όταν θα κάνετε συγκρίσεις με τον δικό σας εργασιακό χώρο.

Advertisements

Τα πουλιά


Την ταινία «Τα πουλιά» του Άλφρεντ Χίτσκοκ την έχετε δει όλοι πιστεύω. Αλλά και όσοι δεν την έχετε δει σίγουρα την έχετε υπόψιν σας και οπωσδήποτε σε όλους έρχονται στο μυαλό σκηνές της ταινίας που χιλιάδες πουλιά πετούν αλλόφρωνα στον ουρανό και επιτίθενται στους ανθρώπους. Κανείς όμως δεν περιμένει να δει τις ίδιες σκηνές να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του.

Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν σήμερα το πρωί επιστρέφοντας στο σπίτι είδα έξω από το παράθυρο χιλιάδες πουλιά πάνω στα δέντρα να φωνάζουν στην κυριολεξία και να σηκώνονται ομαδικά στον αέρα και να πετάνε χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση και ξανά να κάθονται όλα μαζί στα κλαδιά και μετά πάλι να πετάνε μαζί διαγράφοντας κύκλους στον ουρανό. Και ξανά και ξανά. Ισα που πρόλαβα να βγάλω μόνο μία φωτογραφία, αφού το εκπληκτικό αυτό θέαμα με είχε ολότελα αποχαυνώσει.

Για να σας βάλω όμως καλύτερα στο κλίμα, σας παραθέτω και ένα μικρό τρέιλερ από την ταινία του Χίτσκοκ, το οποίο, όμως, σίγουρα δεν μπορεί να αποδώσει το συναίσθημα μιας ζωντανής παράστασης. Είναι σαν να βλέπεις το ίδιο έργο πρώτα στον κινηματογράφο και ύστερα στο θέατρο. Άλλη ατμόσφαιρα έχει πάντα μια παράσταση και ειδικά όταν είναι καλοστημένη… Ξεφύγαμε όμως από το θέμα μας…

Εν πάσει περιπτώση, την ομαδική αυτή παράκρουση των πτηνών δε μπορώ παρά να την αποδώσω στην βραδινή καταιγίδα, η οποία συνεχίστηκε μέχρι το πρωί. Σίγουρα, όμως, δεν πρόκειται για την έναρξη της Δευτέρας Παρουσίας, όπως συμπέρανε με τρόμο μια φίλη μου, που παρακολουθούσαμε μαζί το φαινόμενο.

Ελπίζω πως δεν χρειάζεται παρέμβαση του Χαρδαβέλα για να εξηγήσουμε γιατί αναστατώθηκαν τα καημένα τα πετούμενα, ούτε να ανατρέξουμε στην Αποκάλυψη και φυσικά δεν έχουμε ανάγκη τα Νεφελίμ του Λιακόπουλου…Και όχι τα πουλιά εδώ δεν ήταν επιθετικά όπως αυτά της ταινίας…αλλά ούτε και ιδιαίτερα φιλικά εδώ που τα λέμε…

Ούτε το National Geographic…

Εδώ και μέρες προσπαθώ να γράψω ένα ωραίο ποστ, κάτι καλό που να κάνει εντύπωση μετά από τόσο καιρό απουσίας, αλλά τίποτα! Καμία έμπνευση! Καμία όρεξη! Με έφαγε η καθημερινότης!

Αλλά όχι! (είπα στον εαυτό μου) Δεν το βάζω κάτω! και αποφάσισα να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες που τράβηξα τον τελευταίο καιρό με το κινητό μου. (τι σκατά τα διαθέτουμε 3,2 μεγαπίξελα στο μομπίλι;;;)

Το Πολυτεχνείο από ψηλά. 17η Νοέμβρη και είχα την τύχη να βρίσκομαι στον 5ο όροφο του κτιρίου που στέκεται στη γωνία Στουρνάρη και Πατησίων.

Όταν με βρίσκει φανάρι πολλά παράξενα πράγματα μου τραβούν την προσοχή. Αυτό είχα και την προνοητικότητα να το φωτογραφίσω. Διασταύρωση Κηφισίας και Κατεχάκη. Τι να γυρεύει εκεί ένα καροτσάκι μωρού; Θα μπορούσε ίσως κάποιος να γράψει και μια ιστορία γι’αυτό. Εγώ βαριέμαι.

Νυχτερινή βόλτα στο Σούνιο(Μη ρωτήσετε. Δεν ήταν ρομαντική…). Η εικόνα θολή, λόγω του φτωχού φωτισμού και της μεγάλης απόστασης. Άτιμο πράγμα το ζουμ, αν δεν έχεις καλό φακό…

Μια βραδιά στο Ζυγό παρέα με Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσα, Ζουγανέλη, Μπουλά, Σταρόβα, άφθονο κέφι και πολύ γέλιο! Όσοι δεν τους προλάβατε, σπεύσατε στην Ακτή Πειραιώς!

Και όμως δεν είναι φάντασμα των δρόμων! Είναι αληθινό και πότε πότε βολτάρει τις Κυριακές! (Όχι δεν οδηγάει ο Κωσταντάρας και η συνοδηγός δεν είναι η Βλαχοπούλου…το τσεκάρισα!)

Η καλύτερη καραβιδομακαροβάδα ever!!! Ηραίον, λίμνη Βουλιαγμένη Λουτρακίου. Ψαροταβέρνα από τις καλύτερες, με φρέσκο ψάρι και απίθανα θαλασσινά!!!

Ό,τι απέμεινε…

Η θέα στη λίμνη Βουλιαγμένης. Είχε και συννεφιά και φυσούσε! Το τέλειο χιτσκοκικό σκηνικό!

Κι αυτό είναι που λένε «απ’ έξω μπέλα μπέλα και μέσα κατσιβέλα»!
Χορταίνει το μάτι μόνο. Η συνέχεια ήταν ολίγον απογοητευτική. Ψιλομπαγιάτικο και ψιλοφτωχό σε σοκολάτα…Δε λέω που το φάγαμε γιατί κακά λόγια δε θέλω να λέω…

Και μια σημερινή. Ναι! Το έστρωσε μέχρι και στη Γλυφάδα! Θα αφήσω την εικόνα να μιλήσει από μόνη της, γιατί οι περιγραφές μου δε μπορούν να συγκριθούν με αυτές των ρεπόρτερ του alter σε δραματικότητα…

Και για να μην το ξεχάσω… Καλή Χρονιά! Και χρόνια πολλά στους ερωτευμένους που γιόρτασν πριν λίγες μέρες(μπλιαχχ) Και καλές απόκριες! Και καλό Πάσχα, άμα δεν τα ξαναπούμε μέχρι τότενες…

Καλά Χριστούγεννα!!!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους τους φίλους και μη αυτού του βλογιού! Να είστε όλοι καλά και να περάσετε υπέροχα!

Εγώ φέτος δε θα το έλεγα ότι θα περάσω και πολύ οικογενειακά, μιας και έμεινα Αθήνα και δε θα κατέβω στο νησί. Ένεκα η δουλειά βλέπετε… Σίγουρα, θα περάσω πολύ καλά, όμως…

Αύριο που θα περάσουν από το σπίτι όλα τα σκασμένα της γειτονιάς, θα βρουν την πόρτα κλειστή και το κλειδί παρμένο! Τα κάλαντα δε θα περάσουν την πόρτα του σπιτιού μου!

Τη γαλοπούλα θα τη φάω με τους θείους και τις ξαδέλφες μου. Μια χαρά οικογενεική ατμόσφαιρα θα έχει κι εκεί. Βέβαια, θα στεναχωριούνται οι γονείς που δε θα μας έχουν φέτος, αφού κι ο αδερφός μου ξώμεινε στην Αθήνα, αλλά αν θέλουν αεροπλάνα και καράβια έχει ακόμα και προλαβαίνουν και την πρωτοχρονιά άμα θέλουν, οπότε μη κλαίγονται…

Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμα δεν έχω φάει ούτε ένα μελομακάρονο, ούτε ένα κουραμπιέ! Απαράδεκτο! Βέβαια, τα Χριστουγεννιάτικα αυτά γλυκίσματα πάντα τα έτρωγα από τα χεράκια της μανούλας μου άντε και της γιαγιάς μου, αλλά ως ανεπρόκοπος νέος, ούτε από το σούπερ μάρκετ δεν αξιώθηκα να πάρω. Όσο για το σπίτι, ας μη το συζητήσω καλύτερα! Τα Χριστούγεννα δεν ήρθαν ακόμη εδώ! Προχθές, είδα σε ένα ανθοπωλείο κάτι μικρά αλεξανδρινά σε γλαστράκια και σκέφτομαι να πάρω ένα να βάλω σε μια γωνιά να πιάσω ατμόσφαιρα. Ε δε θα κάνω και το σπίτι λατέρνα χάριν των εορτών!

Αυτά κυρίες και κύριοι! Και μη ξεχνάμε τα Χριστούγεννα των ονείρων μας!

Νομίζω πως κάπως έτσι πρέπει να είναι…

Βλέπετε εσείς κανένα δέντρο στολισμένο ή κανένα τάρανδο;

Υ.Γ.: Επιτέλους, πόσες διασκευές του last Christmas θα ακούσουμε για να καταλάβουμε ότι έχουν έρθει τα Χριστούγεννα;;; ΕΛΕΟΣ!!!

Το τρίτο του Νοεμβρίου

Μα πού τη βρίσκετε την έμπνευση και γράφετε συνέχεια; Κάποιοι σχεδόν καθημερινά!! Θα μου πει κανείς ότι κι εγώ κατά περιόδους γράφω πολύ συχνά. Οι τελευταίοι μήνες έχουν από τρεις αναρτήσεις ο καθένας και είπα να προλάβω να μη μου ξεμείνει με δύο ο Νοέμβριος.

Τελικά, είναι θέμα χρόνου, διάθεσης, αλλά και συνήθειας. Χρόνο έχω. Διάθεση για να γράψω κάτι καλό έχω. Τι μου λείπει; Μάλλον, πρέπει να το ξαναβάλω στο πρόγραμμά μου. Τότε, η κάθε σκέψη θα γίνεται μια καλή ιδέα για ποστ!

Νέα δε θα σας γράψω σήμερα. Δεν έχει αλλάξει και τίποτα. Άλλος ένας λόγος που δε βρίσκω λόγο να γράψω. Το μόνο που είναι άξιο λόγου και το αναφέρω για να δείτε ότι δεν είναι μόνο το βλόγιν που παραμελώ, είναι ότι χθες έληξε η προθεσμία για δήλωση μαθημάτων στο Οικονομικό και θυμήθηκα το απόγευμα ότι δεν έχω δηλώσει μαθήματα. Δεν πειράζει σκέφτηκα. Ούτως ή άλλως δε θα έδινα κανένα. Την περίοδο της εξεταστικής θα έχω άλλες δουλειές…

Από τα δικά σας τα βλόγια περνάω τακτικά. Καμιά φορά αφήνω και κανένα σχόλιο. Αλλά πάντα τα περάσματά μου είναι βιαστικά. Παλιότερα, αφιέρωνα αρκετές ώρες να διαβάζω όλα τα μπλογκ που έχω στα λινξ μου, αλλά και άλλα που μου κινούσαν την περιέργεια. Αυτό μου έχει λείψει τελευταία και σίγουρα θα αναπληρώσω το κενό από τις επόμενες κι όλας ημέρες.

Αλλά μάλλον με έχει πιάσει ακατάσχετη φλυαρία, η οποία είναι και ανούσια και κουραστική και για σας που διαβάζετε και για μένα που γράφω.

Εύχομαι χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα! Στον Ανδρέα και στην Ανδριανή! Αν έχετε συγγενείς και φίλους να τους χαίρεστε!

Άντε! Φτάνει! Στο επόμενο πάλι!(πιστεύω δε θα είναι μακριά…)


Και μια φωτογραφία από παλιότερη πρωτοχρονιά στον Παρνασσό! Έτσι, για να αποκτήσει νόημα το ποστ… 😉

Καλό Χειμώνα σε όλους!!! (δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά χειμώνιασε πια…)

Το τελευταίο βράδυ του!

Αφού σας ευχηθώ καλό μήνα και καλές διακοπές σε όσους τις άφησαν για τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού (σε όσους επέστρεψαν στις δουλειές τους και τη ρουτίνα από τώρα, δεν πρόκειται να ευχηθώ καλό χειμώνα από τόσο νωρίς…), προχωρώ σε επίκαιρα θέματα!

Απόψε κάνουμε το άει σιχτίρ πάρτι στο φίλο μας Monte Cristo! Αύριο το πρωί παρουσιάζεται! Μπορεί να είναι τυχερός και να παρουσιάζεται εδώ στο νησί, αλλά ο στρατός είναι στρατός! Κι απόψε λέμε να το κάψουμε!

Χθες το κάψαμε επειδή ήταν Σάββατο…



Οι φωτογραφίες είναι άσχετες με το θέμα, αλλά αποτελούν μέρος της ρουτίνας μου εδώ στη Σάμο!

Φιλιά σε όλους μέχρι το επόμενο ποστ!

Υ.Γ.: Από τα δικά σας δεν περνάω…δεν προλαβαίνω τώρα!

Καλοκαιρινές διακοπές

Αφού επιβιβαστώ εδώ σήμερα το απόγευμα, το βράδυ θα είμαι στο νησάκι μου!
Και από αύριο το μεσημέρι θα συχνάζω σε παραλίες σαν και αυτή της φωτογραφίας!
Τα βράδια μπαράκια και ξενυχτάδικα μέχρι πρωίας!

Που και που θα σας γράφω και τα νέα μου. Δε σας ξεχνάω εγώ… 😉

Καλές διακοπές σε όλους!